
Kazimierz Michał Wacław Wiktor Pułaski urodził się w marcu 1745 roku. Był siódmym dzieckiem Józefa Pułaskiego i Marianny z rodu Zielińskich. Dzieciństwo spędził Kazimierz wraz z matką i rodzeństwem w Winiarach pod Warką. W Warce uczęszczał do miejscowej szkółki parafialnej, tu spędzał też wakacje. Podczas wakacji ćwiczył jazdę konną, pływał w Pilicy i krążył wśród starych ruin w Warce.

Pułascy herbu Ślepowron byli rodem szlacheckim, na wskroś koronnym, katolickim, osiadłym w ziemi bielskiej na Podlasiu. Przodkowie rodu przelewali krew za ojczyznę pod Chocimiem w 1621r., podczas potopu szwedzkiego u boku Czarnieckiego oraz pod Wiedniem w 1683 r. Znaczący wpływ na kształtowanie osobowości Kazimierza Pułaskiego wywarł jego ojciec Józef Pułaski – adwokat, humanista, wielokrotny poseł na sejm.
Po ukończeniu wareckiej szkółki Kazimierz został posłany do szkoły księży teatynów w Warszawie. Kazimierz uczył się dialektyki, fizyki, logiki, metafizyki, matematyki i języków, głównie łaciny, francuskiego, włoskiego i niemieckiego. Dużą wagę przywiązywali teatyni do wymowy, manier, tańców, popisów salonowych i umiejętności występowania publicznie. Szkoła nie była dla niego przykrością, ale też za nią nie przepadał. Nauczali też ojczystej historii. Z lisów Kazimierza dowiadujemy się, że pisał wyraźną, piękną i poprawną polszczyzną, zawsze używając stosownych zwrotów grzecznościowych

W październiku 1762 r. ojciec posłał go do Mitawy – stolicy Księstwa Kurlandii, na dwór księcia Karola – syna Augusta III. Tu przeszedł pierwszą szkołę politycznego i wojskowego myślenia. Przebywając w oblężonej przez carskie wojsko Mitawie zetknął się z atmosferą obleganej twierdzy. Obserwując manewry i popisy wojsk rosyjskich udoskonalał władanie szablą, strzelanie z pistoletów i wojskowe sztuczki.


Przez 2 tygodnie w 1768 bronił się dzielnie w warownym klasztorze w Berdyczowie przed atakami armii rosyjskiej trzykrotnie odpierając szturmy generalne. Skapitulował, został wypuszczony po przyrzeczeniu porzucenia konfederacji. Już niedługo jednak ogłosił, że został do tego

Artur Grottger – „Modlitwa konfederatów barskich przed bitwą pod Lanckoroną”

Na wieść o planach rosyjskiego wodza Drewicza o zajęciu Jasnej Góry – 10 września 1770 r. oddziały konfederackie pod dowództwem marszałka Kazimierza Pułaskiego podeszły pod Częstochowę. Paulini nie chcieli słyszeć o wejściu konfederatów do klasztoru. Podstępem Pułaski osiadł jednak w częstochowskiej twierdzy i począł fortyfikować klasztor.
Heroiczna obrona Jasnej Góry przeszła do legendy, a Kazimierz Pułaski zyskał ogromną sławę. Rozpisywały się o Pułaskim gazety: francuskie, niemieckie, holenderskie i angielskie.

2 lutego 1771 r., w dniu Matki Boskiej Gromnicznej, odbyła się na Jasnej Górze podniosła uroczystość. Kazimierz Pułaski i najbardziej ofiarni konfederaci zostali odznaczeni Krzyżem Konfederatów.
W czasie Konfederacji Barskiej twierdza była broniona przed atakami Rosjan przez trzy lata przez Kazimierza Pułaskiego, jednak kiedy w 1772 roku konfederacja upadła król Stanisław August Poniatowski oddał Jasną Górę Rosjanom.

3 XI 1771 r. miało miejsce porwanie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Cudem uwolniony król oskarżył konfederatów o królobójstwo. Winą obarczono Kazimierza Pułaskiego. On sam zapewniał, że nie miał z tym nic wspólnego.
31 maja 1772 r. ucharakteryzowany na kupca opuścił Jasną Górę i udał się na tułaczkę. Pierwsze tygodnie spędził Pułaski w Kuszęcinie u królewiczowej Franciszki, żony Karola Kurlandzkiego.
Przebywał na emigracji przez 5 lat zmieniając miejsca pobytu. Przez Turcję, Niemcy trafił do Francji. W Paryżu poznał Beniamina Franklina, od którego otrzymał list polecający do Jerzego Waszyngtona, głównodowodzącego armią amerykańską
23 lipca 1777 r. dopłynął do wybrzeży Ameryki, skierował się do głównej kwatery i przedstawił Waszyngtonowi projekt zorganizowania kawalerii. Rozkazem z 21 września 1777 r. został mianowany dowódcą amerykańskich lekkich dragonów w randze generała brygady.
Wiosną 1778r dostaje pozwolenie na utworzenie legionu, który ma składać się z 68 kawalerzystów, 200 piechoty (w sumie około 300 żołnierzy).
Wiosną 1778 r. legion otrzymuje sztandar, zrobiony przez siostry Morawskie. Sztandar został zamówiony przez Pułaskiego i przez niego opłacony.

9 maja dotarł do Charlestonu, gdzie Amerykanie skłonni byli kapitulować. Dopiero na zdecydowaną interwencję Pułaskiego podjęto obronę. W bitwie sam odznaczył się przebiegłością i pomysłowością, naprowadzając wroga na strzały piechoty amerykańskiej. Następnie skierował się w pobliże Savannah.
9 października 1779 r. Kazimierz Pułaski z Legionem wziął udział w szturmie pod Savannah. W chwilę po rozpoczęciu szarży został śmiertelnie ranny.

Zmarł 11 października 1779 r. na skutek ran odniesionych podczas szturmu na Savannah.

Imieniem Pułaskiego są nazwane dziesiątki ulic, mostów i miast amerykańskich. Pierwszy pomnik ku czci Polaka powstał juz w 1825 roku w Savannah. s100 lat później Kongres uchwalił 11 października świętem Pułaskiego.
W Częstochowie również znajduje się pomnik ku czci Kazimierza Pułaskiego zlokalizowany w Parku im. Stanisława Staszica przy ul. Kazimierza Pułaskiego w Częstochowie.

Co roku 11 października, w rocznicę śmierci, w Stanach Zjednoczonych obchodzony jest Dzień Pułaskiego, a w pierwszą niedzielę tego miesiąca ulicami Nowego Jorku przechodzi barwna Parada Pułaskiego, która jest okazją do zaprezentowania się amerykańskiej Polonii.

19 marca 2007 Senat amerykański jednomyślnie zagłosował za nadaniem mu honorowego obywatelstwa Stanów Zjednoczonych. 6 listopada 2009 Prezydent Barack Obama podpisał rezolucję nadającą pośmiertnie honorowe obywatelstwo USA Kazimierzowi Pułaskiemu. Kazimierz Pułaski stał się 7 osobą w historii Stanów Zjednoczonych uhonorowaną w ten sposób.

KONFEDERACJA BARSKA – FILMY
https://www.youtube.com/watch?v=ezNQo0sSeGg
https://www.youtube.com/watch?v=zAjH3rPUvcc
